Noorwegen, een land dat al lang op het lijstje met vakantiebestemmingen stond, maar waar we nu voor het eerst heen gingen. M&R leek het ook wel een land om heen te gaan en dus gingen we met zijn vieren. Dat ging natuurlijk nooit passen in onze 205 en de polo van M&R was niet veel groter. We mochten de auto van mijn papa lenen (Nogmaals bedankt, pap!) en dus troffen we elkaar in De Hoef. Ons 205je lag al vol bagage en de polo zat ook goed vol, maar gelukkig paste alles in de 307sw. En zo gingen wij op weg!
In twee dagen zijn we naar Oslo gereden, waarbij we onderweg in Zweden een campingplekje vonden bij mijn halfbroer en zijn familie. Het was erg gezellig ontbijten met zijn allen, maar de Fred & Ed (site is heftig) is per ongeluk achter gebleven bij de familie. In Noorwegen hebben we dus uiteindelijk maar een Per og Ole gekocht, een waardige vervanging voor de Fred en Ed.
We begonnen met in Oslo naar de DNT te gaan en wat in de stad rond te lopen. De outdoorwinkels waren ook erg interessant maar helaas lag ook daarvan het prijsniveau wat hoger dan in NL, dus uiteindelijk hebben we weinig uitgaven gedaan. Vanuit Oslo zijn we vervolgens verder gereden naar Stavanger. We dachten dat we dat wel in één dag zouden kunnen doen, maar de jongen bij de DNT had ons reeds overtuigd dat dat te enthousiast gedacht was. En hij had gelijk. Die nacht hebben we dus ons eerste ‘wildkampeer’-avontuur beleefd. Het wilde bestond voornamelijk uit de schapen die rondom onze tent liepen, het avontuur bestond uit de schapenhoeder die erbij hoorde. We waren namelijk de tent aan het opzetten toen er vanaf de berg tegenover ons nogal wat geschreeuw klonk van de schapenhoeder. We besloten voorlopig maar door te gaan met het opzetten van de tent en dat was maar goed ook. Toen hij uiteindelijk even bij ons polshoogte kwam nemen en ik heb vroeg of we wel mochten blijven staan waar we stonden verzekerde hij ons dat we er wel meerdere nachten konden blijven staan en dat het een prima plek was om kinderen te maken… Tja, dat maken we zelf wel uit 
Onze eerste tocht hebben ongeveer tussen Oslo en Stavanger gemaakt. Een tochtje om in te komen, gewoon met de dagrugzakken, vooral ook omdat we nog naar Stavanger wilden rijden op die dag. De DNT zet prima aangegeven tochten uit (rood T-tje op de 1e foto), die langs bemande en onbemande hutten gaan. Deze liep langs een onbemande hut waar gelukkig aangegeven stond waar je wat kon vinden. Het bordje met ‘drinkwater’ eindigde direct in het meer (foto 3), ergens toch een vreemd gegeven voor ons…
Een reden om naar Stavanger te gaan was om de preikestolen te bezoeken. Dit indrukwekkende stuk rots is zeer druk bezocht, maar ook zeker de moeite waard. Na een tochtje van ruim 2 uur, met daarin wandelen, klimmen en klauteren kwamen we daar aan. Daarna moesten we natuurlijk ook nog terug en, ondanks de wandelstokken, wilden mijn knieën aan het eind helaas niet meer. Vooral voor de rest van de vakantieplannen gaf dat geen goed vooruitzicht.
Van Stavanger reden we naar Bergen met onderweg een stop bij heerlijke, wilde frambozen met een prachtig viewpunt. Tussen de buien door hadden we precies genoeg tijd voor het maken van wat foto’s en voor het bij elkaar verzamelen van een heerlijk toetje!
Na een dagje in Bergen rondgelopen te hebben was het dan toch echt tijd om eens met de (nieuwe!) looprugtassen en volle bepakking het Noorse landschap te verkennen. De route die we uitgekozen hadden begon langs een watertje waar verder naar beneden een waterval van gevormd werd. Dit watertje hebben we eigenlijk een hele tijd gevolgd richting boven. We begonnen de tocht in een korte broek, maar naarmate we verder vorderde werd het toch wel frisjes. Niet zo gek als je uiteindelijk zelfs in sneeuw aan het lopen bent! Mijn hoofdje had het wat moeilijk hiermee; sneeuw?! Ik ben toch op zomervakantie? Buiten koud was het ook wat nat en toen we dus aankwamen bij de onbemande hut waren we blij dat we, ondanks dat we geen sleutel hadden, wel naar binnen konden. Uiteindelijk kwamen er nog twee Zweden die drijfnat waren en meteen de kachel opstookte. Daar hebben we dus dankbaar gebruik van gemaakt. Maar, wel geslapen in onze tenten. En wat een uitzicht heb je dan als je wakker wordt!
De terugweg was helaas behoorlijk afzien. Op het tijdstip waarop we gerekend hadden dat we er waren bleken we toch nog een hele tijd te moeten lopen. Met knieën die vanaf al een aantal uren niet meer wilden en een pad dat heel steil en glibberig was, was het een flinke uitdaging om beneden te komen. Erg frustrerend om op de terugweg, als je heel voorzichtig naar beneden probeert te komen, ingehaald wordt door een Noor op gympies die je al rennend inhaalt. Om met Obelix te spreken: “Rare jongens, die Noren”… Aangekomen op de verharde weg kon ik echt niet meer (en ik niet alleen) en hebben we een taxi genomen tot aan de auto. We hadden het verdiend!
Vervolgens hebben we een aantal rustdagen op een mooie camping gestaan, waar we heerlijk geBBQed hebben, een laf kampvuurtje gestookt hebben (bij gebrek aan stookplaats, die was door andere gasten bezet), gelezen hebben en in mijn geval yoga-with-a-view gedaan hebben. Daarna was het tijd om op te breken, want we wilden de Hardangervidda nog in/op voor een twee/drie-daagse tocht, afhankelijk van de knietjes. Deze hoogvlakte is enorm en geeft weer een heel ander beeld van de veelzijdige natuur in Noorwegen. Samenvattend was de Hardangervidda koud, nat, vlak, weids, maar ook zeer mooi. De tweede dag was er zulk slecht weer voorspeld dat we lekker in de hut zijn blijven zitten met een boek en een spelletje en dat we zelfs niet meer zelf gekookt hebben. Groente, vlees en aardappelen smaakten zelden zo smakelijk.
Na de Hardangervidda was het alweer tijd om terug te gaan richting Oslo. In de buurt van Oslo hebben we nog een camping gezocht, want we wilden nog een paar dingen doen. Allereerst het openluchtmuseum alwaar we groot deel van de dag doorgebracht hebben. Ik vind het altijd erg leuk om te zien hoe het leven er een tijd terug uitzag en hoe de gebouwen evolueren door de tijd heen. Het tweede wat we nog wilden doen in Oslo was het nieuwe theater bezoeken. Iemand die we tegen waren gekomen in de Hardangervidda verzekerde ons dat dat echt de moeite waard was (hij was betrokken geweest bij de bouw van het gebouw). Dus op onze laatste vakantiedag trokken we nogmaals Oslo in. Het gebouw was zeer zeker de moeite waard om op, over en in te lopen. Jammer dat we dit ons niet eerder gerealiseerd hadden, het was zeker leuk geweest om er naar een voorstelling te gaan. 
Ook het Vigelandpark met allemaal beelden van naakte mensen was erg leuk om nog even gezien te hebben. Wel jammer dat de beeldengroep rondom een soort obelisk van naakte mensen in de steigers stond.
De laatste nacht konden we slapen bij een vriend van Bart uit de tijd dat hij in Noorwegen woonde. Dat was allereerst gezellig en ten tweede fijn om ‘s ochtends niet eerst de tenten in te hoeven pakken. We zouden nog even via de supermarkt om onze laatste kronen uit te geven aan de laatste vakantieinkopen. Natuurlijk kochten we net iets meer dan dat we kronen hadden, maar dat zouden we wel bij-pinnen. Helaas was dit net één van de supermarkten waar we niet met de pin konden betalen en alle creditcards die aanwezig waren werkten ook niet mee. Dus helaas geen lekkere chocolade, limonade en jam om mee naar huis te nemen.
De terugreis verliep vlotjes en van mijn broer en zijn vriendin wist ik dat die in de buurt van Hamburg stonden. De stop in Kopenhagen om koffie te drinken met vrienden aldaar sloegen we dus maar over en zo stonden we wederom bij familie op de camping. Vanaf daar was het niet zo ver meer naar huis dus uiteindelijk waren we lekker op tijd in De Hoef zodat R&M nog op hun gemak naar Rotterdam konden rijden. Maar niet nadat we eerst lekker geBBQed hebben bij pap. Een prima afsluiting van een super vakantie!
