Online in de trein, dat is dus echt heel erg relaxed! Tijd om in te pakken, we rijden Eindhoven binnen… 

Vrijdag na de yoga ging ik met M. mee naar een winkel met hele gave vazen. Helaas bleek de winkel geen winkel te zijn en alleen via internet te verkopen en dus keerden wij onverrichter zaken terug naar huis. Mijn gelduitgeefbehoefte was nog niet bevredigd en dus besloot ik nog even via de stad te fietsen om een cadeautje voor M te kopen, namelijk de kleine versie van de vaas die ik al een tijd op mijn verlanglijstje heb staan. Ook dit bevredigde mijn behoefte nog niet en nadat ik Bart had overgehaald dat we de vaas echt ‘nodig’ hadden ben ik zaterdag nog op de fiets gesprongen om hem te gaan kopen. De vaas is van Duo Design uit Nederland en daar komt ook de foto vandaan. Voor M dus het kleintje gekocht en zelf de middelste maat aangeschaft. Nu kan ik er weer even tegen!

Jeetje zeg, een betoverd sprookjesboek. Dat moest natuurlijk mis gaan! En dat ging het ook. Nadat alle kabouters en ouders in Rozendaal aangekomen waren en de bedden neer waren gelegd kwam Karlijn langs met het boek dat ze van haar opa gekregen had. En ja hoor, als we hard genoeg dachten aan de sprookjesfiguren kwamen ze allemaal tot leven.Maar toen viel er een briefje uit het boek en nadat we hadden opgelezen wat daar stond ging het helemaal mis! Helpers van een kwade tovenaar pakten alle sprookjes af en toen we alle sprookjes weer terug gevonden hadden bleek er niets meer van te kloppen! Echt een klus voor de kabouters om te zorgen dat het boek van Karlijn weer terug zou komen in de oorspronkelijke staat, want Karlijn was er helemaal verdrietig van.De ouders gingen weer naar huis en de kabouters hadden een hele klus te klaren. Het eerste sprookje waar niets meer van klopte was dat van de Maan die afdwaalde naar de aarde en vast kwam te zitten in het moeras. In het sprookje wordt ze geholpen en kan ze toch weer terug naar de hemel, maar in ons sprookje bleef ze vast zitten. Gelukkig konden alle kabouters het moeras in sluipen om de maan stukje voor stukje eruit te smokkelen en zo kwam alles toch weer goed! Na deze opdracht en alle andere dingen die we op dag 1 gedaan hadden (van de kabelbaan af, postenspel, lunch en avondeten) was het alweer tijd om te gaan slapen. Na een goed kussengevecht met Paul was iedereen daar helemaal klaar voor!Op dag 2 hebben we een mooie tocht gelopen, geholpen door toverstafjes, betoverde wegen en betoverde bloemen. De 12 kilometer voerde ons naar de brandtoren midden op de Veluwe en naar de Posbank. Het was nogal wisselvallig weer, maar gelukkig hielden we het tijdens het lopen redelijk droog. De frietjes gingen er die avond in als zoete koek, de tomaten, komkommer en sla daarentegen heeft ons wat meer moeite gekost. ‘s Avonds bleken er drie verschillende Doornroosjes te zijn en de kabouters moesten achterhalen welke de echte was. Ook dat sprookje hebben we gelukkig weer kloppend gekregen.De derde dag hoefden we geen sprookje op te lossen, maar zijn we heerlijk gaan spetteren in het zwembad. De BBQ daarna was ook nat, maar gelukkig minder nat dan het zwemmen. De volgende ochtend kwam Karlijn weer langs want er bleek nog een sprookje niet te kloppen. De appel uit het verhaal van Sneeuwwitje was verdwenen! En zonder de appel geen dood Sneeuwwitje en dus geen prins op het witte paard en ‘ze leefden nog lang en gelukkig’. Dus gingen de kabouters op zoek naar de appel. Ze vonden in eerste instantie alleen mandarijnen, druiven, tomaten en citroenen, maar nadat ze alle spelletjes gedaan hadden kregen ze aanwijzingen om de appel te vinden. En natuurlijk is ook dat weer gelukt!Die middag zijn we naar Kasteel Rozendaal gegaan waar allerlei sprookjesfiguren in het park rondliepen die we moesten zoeken. De uitgever van het sprookjesboek bleek wat eng om aan te spreken en de Lady of the Lake viel regelmatig in slaap en was dan met geen mogelijkheid meer wakker te krijgen, en waar was toch die prins op het witte paard? Nadat we iedereen gevonden hadden gingen we weer terug naar de blokhut voor een goeie snasi of couscous wat er over het algemeen prima in ging. De bonte avond toonde ons weer eens het creatieve vermogen van de kabouters met toneelstukjes en liedjes. En daarna was het toch alweer tijd om naar bed te gaan.Een aantal kabouters en de helft van de leiding is om 04:30 uur opgestaan om te kijken of ze herten konden vinden. Het was gelukkig droog en ze hebben uiteindelijk 5 wilde zwijnen, 2 herten, 2 reeën en een konijntje gezien. Daarna konden ze nog net een uurtje slapen voordat ze weer wakker gemaakt werden voor de laatste keer ochtendgymnastiek.Er bleken nog twee sprookjes niet te kloppen in het boek van Karlijn, namelijk dat van de Witte Wieven en Herder met de Doedelzak. Die waren gemixt. De kabouters moesten proberen om de Witte Wieven te laten verhuizen, maar dat ging zomaar niet. Die Witte Wieven bleken behoorlijk eng en zomaar vragen ging dus niet. Uiteindelijk zijn een aantal heldhaftige kabouters omgekleed tot Wit Wief en gewapend met een brief zijn ze op de Witte Wieven toegestapt. Gelukkig wilden de Witte Wieven toen toch wel verhuizen en daarmee waren de laatste sprookjes uit het boek van Karlijn weer kloppend. En dus konden we na het pasta-salade-buffet met een tevreden gevoel weer naar huis toe.

Na heel wat zoeken, lezen en uitproberen hebben we nu dan eindelijk nieuwe slaapzakken. We zijn nu de gelukkige eigenaar van een V.I.B, een Very Important Bag. Een mooie donzen slaapzak waar ik het als het goed is niet koud in ga krijgen, die mooi compact wordt als je hem in een hoes propt en die niet erg zwaar is (700 gr vergeleken met de ongeveer 3 kilo wegende slaapzak die ik hiervoor had). Op naar Noorwegen!