Groen!
In plaats van een enorme hoop met zand en her en der wat verdwaalde planten hebben we nu een echt grasveld! Het hing al een tijdje op het afgraven en wegbrengen van het zand, maar bij ons in de straat wordt het riool vervangen en we mochten best een paar kruiwagentjes zand toevoegen aan de enorme puinhoop voor ons huis. Dus Bart heeft even een ochtendje geschept en toen ik thuis kwam zag de achtertuin er al heel anders uit.
Gras heeft voeding nodig en dus werd ons Peugeotje weer eens omgebouwd tot vrachtwagentje zodat er compost mee gehaald kon worden. Met twee ladingen compost waarbij de 205 bijna over het wegdek schraapte moet voorzien zijn in de voeding van onze grasmat.
En toen kwamen ze dan een paar rolletjes gras bij ons afleveren. Wachten met leggen tot de volgende dag, wat eigenlijk het plan was, was niet verstandig en dus zijn we maar meteen aan de slag gegaan. Eerst de boel glad stampen en harken, en weer glad stampen en harken. Dan tot de ontdekking komen dat de mat wel erg veel lager komt te liggen dan de tegels en dat dat waarschijnlijk in de zomer een aantal keer pijnlijke tenen oplevert. En dus maar de randjes wat ophogen met de compost die ik achter gehouden had voor wat pompoenen.
Het uiteindelijke grasleggen ging echt als een trein. Met de minuut zag je de tuin groener worden en dat gaf meteen een heel ander beeld. Her en der wat bijsnijden en bijknippen en klaar waren we! Sproeier erop en niet nadenken bij het waterverbruik (helaas, die knop krijg ik niet uitgezet… 3x sproeien op een dag doet wel een beetje pijn. Je moet er wat voor over hebben). Bij deze een fotoimpressie van het werk en het resultaat: