Alhoewel ik toch al begin aan mijn 10e jaar Eindhoven was ik nog nooit naar de Dutch Design Week geweest. Daar zou dit jaar verandering in komen en zo wilde ik vorige week al heel enthousiast de diverse locaties bezoeken, tot ik tot de ontdekking kwam dat het pas de dag erna begon…
Deze vrijdag een nieuwe poging, samen met F. F. en ik besloten eerst naar de tentoonstelling van de afstudeerders van de Design Academy te gaan maar toen we boven in de Witte Dame kwamen, besloten we dat we geen zin hadden om 10 euro te betalen. Vooral omdat we al niet zo heel op tijd waren en er ook nog gratis dingen te zien waren. Tja, net student af, zullen we maar zeggen
De eerste twee locaties waren we niet zo over te spreken en dus fietsten we door naar Strijp-S, waar nog veel te doen zou zijn. We hebben drie hallen gezien en wat we in die hallen zagen maakte goed wat tot dusver een beetje katerig was. Mijn absolute favoriet van die dag is de FlexVaas; 1 onderdeel + 3 bovendelen levert 3 vasen op. Ik was ook zeer te spreken over de metalen kruk van Fisker en Co. die bij thuiskomst in de categorie ‘nog even doorsparen’ bleek te vallen. Maar wel stoer! Een ander zitobject dat me erg aansprak was de Klabenk van Lady Penelope. Leuk bedacht en simpel vormgegeven. Daar hou ik wel van. De website laat nog wat andere leuke dingen zien, zoals de bloempot op/in het raam. Geinig.
Er waren zeker nog meer dingen de moeite waard, maar daarvoor zou je eigenlijk zelf even langs moeten gaan. Het kan nog tot en met zondag!

Het afgelopen weekend stond weer in het teken van de jaarlijkse Jamboree on the Air. Een scoutingevenement waarbij scouts over de hele wereld met behulp van radioapparatuur contact proberen te leggen. Het vorige weekend was er door de RSA al hard gebouwd aan een toren om de antenne in te knopen en dit weekend stond er ook nog een kraan om meer hoogte te halen.
De kabouters en welpen speelden ‘s middags een postenspel in het thema ‘Rond de wereld in 50 uur”. De eerste 3 ronden bleek ik geen groepje te hebben en kon ik heerlijk in de kampvuurcirkel zitten: vuurtje aan de ene kant, zonnetje aan de andere kant; prima uit te houden dus!
Twee pivo’s hadden besloten om de toren te beklimmen. Al bungelend in een klimtuigje aan een touw op de tweede verdieping ving ik het volgende op:
“Toen ik jonger was vond ik het altijd eng om iemand op zijn hoofd te timmeren, maar klom ik zo de toren in. Nu is dat andersom”. Een prachtig inzicht in de psyche van de 18-jarigen van deze tijd
Ondertussen werd ik wel verblijd met een groepje, en ondanks dat er op de zuidpool geen iglo’s voorkomen hebben ze bij mij toch een iglo gemaakt van lege luciferdoosjes. Wel natuurlijk even uitgelegd dat het niet klopte, anders is het natuurlijk niet educatief verantwoord.
Na het postenspel hebben we nog een geluidenspel in het bos gedaan waarbij de groepjes steeds via de portofoon terug moesten melden bij de centrale post voor een nieuw te zoeken geluid. De centrale post had het redelijk drukjes en toen de RSA besloot mee te doen met een groepje dat niet bestond en met een geluid dat niet bestond snapte de centrale post het even niet meer. De RSA besloot maar over te gaan op een ander kanaal; het Wilhelminakanaal…
Als afsluiting van deze jota hebben we heerlijk gegeten. Een ongekende luxe aangezien er de keuze was tussen heerlijke (s)nasi en goeie andijviestamppot met worst en spekjes. Het smaakte dit jaar heel erg goed en dus konden we met een vol buikje weer naar huis. Kookstaf, bedankt!

Honden, het zijn al niet mijn lievelingsbeesten, maar dat ze dan ook nog hun poep achter moeten laten op plekken waar ik loop maakt het er niet beter op! Vandaag dus de pech dat ik in de hondenpoep gestaan heb. Normaal is dat al erg genoeg, maar vandaag liep ik op bergschoenen. Mooi profiel, diep ook, zodat je de poep er alleen maar tussenuit krijgt door peuteren. En dan de hele tijd daarna het idee dat je poep blijft ruiken… Gadverdamme!

Bij mijn ouders thuis werd vroeger gestookt met een oliekachel en tegenwoordig nog met gaskachels. Het fijne daarvan is dat je er een steen (mooi afgerond door de Franse zee) op kunt leggen die dan goed warm wordt en die je in je bed kunt leggen als een kruik. In ons huidige rijtjeshuis zit centrale verwarming en de radiatoren hebben als groot nadeel dat de stenen daar niet warm op worden. Balen voor mij en voor Bart, aangezien ik altijd last heb van koude voeten en Bart het niet zo leuk vind als ik die tegen zijn benen aan duw om ze op te warmen…
Maar, gisteravond, na het koken van een lekkere ovenschotel bedacht ik me opeens dat ik wel eens de steen in de oven kon leggen om op te laten warmen met de aanwezige restwarmte van de oven die af stond te koelen. Werkt prima! Mits ik niet te lang na het eten naar bed ga heb ik een lekker voorverwarmd bedje en heeft Bart geen last van mijn koude voeten. Ik denk dat ik eens ga zoeken naar lekkere ovenschotel-recepten voor deze winter!

Een spannende strijd tussen kabouters en de nieuwe leiding bestaande uit

• De hoogste toren van wc-rolletjes maken
• Een papieren vliegtuigje vouwen en minstens 5 meter laten vliegen
• Touwtrekken
• Rondje blokhut rennen

heeft ons ervan verzekerd dat Frans en Corine helemaal klaar zijn om leiding te worden. Tot Paul’s grote schrik bleken de installatiespullen nog allemaal in Utrecht te staan, maar hier en daar konden we wel wat spullen bij elkaar sprokkelen of van een blouse af halen. En dus hebben Frans en Corine vandaag de belofte afgelegd en zijn zij onze nieuwe leiding. Daarmee zijn we nu met zijn vijven en daar zijn we erg blij mee!
Na de limonade gedronken te hebben was het hoog tijd voor een potje zandhappen, oftewel Hollandse Leeuwen. Natuurlijk was dit weer een groot succes! Daarna waren er ook nog drie kabouters die geïnstalleerd wilden worden en ook zij hebben beloofd hun best te doen. Komt dat weer even goed uit!
Als laatste kwam er nog een oud-kabouter afscheid nemen en die had heerlijke, zelf gebakken appelflappen mee genomen. Ik vind het leuker als ze geïnstalleerd worden, leuker als ze blijven, maar als ze dan weg gaan en appelflappen uitdelen, dan kan ik er wel mee leven

Toen we nog in ons vorige huis woonden, woonden 2 vrienden van ons in dezelfde straat met als gevolg dat we ongeveer eens per week samen aten. Ondertussen zijn wij 1 huis en zij 2 huizen en 1 stad verder en zien we elkaar minder vaak. Gisteravond kwamen ze bij ons eten en bleven ze slapen en het was erg gezellig. Allereerst heerlijk gegeten, een pompoensoepje met gember en munt, gevolgd door een quinoa-pompoen-ovenschotel en toe een appeltaartje met vanille-ijs, waar nog maar nauwelijks plek voor was.
Verder hebben we een klein mikado-toernooi gehouden waar de spanning soms bij te snijden was. Erg leuk om weer eens zo’n ouderwets spelletje te spelen in vergelijking met de nieuwere gezelschapsspelen.

Nooit had ik problemen met slapen in een slaapzak, maar de laatste paar keer voelde ik me toch enigszins beperkt in mijn vrijheid. De oplossing is gevonden! Een slaappak. Alleen jammer dat je ze niet aan elkaar kunt ritsen zoals je met twee slaapzakken wel kan. Maar ik zou het wel eens willen proberen. In combinatie met een plasgootje (niet nodig als je een man bent) is het dan ook niet meer zo erg om ‘s nachts je tent uit te moeten voor een nachtelijk toiletbezoek…

(www.selkbag.nl)

Zoals in de vorige post geschreven hebben we zondag een wandeling gemaakt door het bos. Prima weer en heel veel paddenstoelen gezien. Een goede combinatie, zeker als je ook een camera bij je hebt. Een selectie staat hieronder. De overige foto’s (die de moeite waard zijn) komen ook nog online op de gallery, maar Bart en ik zijn onze foto’s aan het reorganiseren, dus daarvoor is nog enig geduld nodig.

Het heeft even geduurd, maar hier dan een foto van mij, met mijn nieuwe bril. De foto is gemaakt op het familieweekendje dat we afgelopen weekend gehouden hebben. Het was niet het beste weer om te kamperen, maar we hebben ons prima vermaakt. Zondag was gelukkig lekker zonnig en hebben we een heerlijke boswandeling gemaakt. De tent hebben we droog in kunnen pakken. Wie had dat gedacht!
(more…)