Mountainbikes mee in het vliegtuig, het is een uitdaging. Maar, na een avond en een ochtend in de weer met karton, tie-raps, plakband, gereedschap en een oud slaapmatje als ‘anti-buts-materiaal’ zijn onze mountainbikes nu gedegradeerd tot 2 mooie pakketjes van 120 x 77 x 23cm. En nu maar hopen dat we de mountainbikes weer in elkaar krijgen (en heel uit het vliegtuig, maar aan onze dozen zal het niet liggen!)

Uiteindelijk heb ik dan toch een brilletje gevonden dat zowel betaalbaar is, leuk gevonden wordt door Bart en ook door mij. Bingo! Nu moest alleen nog het sportprobleem opgelost worden, want ook met deze bril moet ik te ver omhoog kijken tijdens het fietsen om goed te kunnen zien. Na een weekend fietsen (Eindhoven -> Den Bosch -> Utrecht -> Vleuten -> De Hoef, in 3 dagen) leverde dit een paar schouders in mijn nek op die zo vast zaten dat je er met gemak op kon bouwen…

De afspraak met de opticiën was gemaakt en zo had ik woensdag de bizarre ervaring van scherp zien, zonder de kaders van mijn bril te zien. Mijn spiegelbeeld keek me steeds raar aan, zo zonder een vertrouwd stukje metaal op mijn neus, maar het beviel wel. Vooral voor de vakantie gaat dit erg fijn zijn, een zonnebril kunnen dragen zonder nog een andere bril bij je te moeten hebben voor als je een winkel in stapt en vooral kunnen fietsen zonder verder omhoog te moeten kijken dan nodig is. Heerlijk!