Na een dag klussen is er echt van alles gebeurd! Met dank aan pap hebben we nu elektriciteit in onze dependance en daarmee dus ook licht.
Ik zie, ik zie: de inhoud van de dependance!
Toen papa aan het klussen was, heeft Bart deel II van de tuin omgespit en meteen even de elektriciteitskabel gerepareerd die dwars door de tuin loopt en verdacht veel op een wortel leek…
Ik zie, ik zie: een stuk tuin!

Ik heb mezelf natuurlijk ook bezig gehouden. Een stukje gaas tegen de muur en de braam kan zijn feestje gaan bouwen. De klimopjes wilden ook graag een feestje, dus die heb ik een stuk gaas gegeven tegen de dependance aan. En daarna heb ik ze er mooi doorheen gevlochten. Dat ze maar snel hard gaan groeien. Als laatste heb ik het losliggende puin dat uit onze tuin tevoorschijn gekomen is verzameld en ook alle losslingerende (meestal) lege plantenpotjes zijn netjes opgeruimd.
Ik zie, ik zie: nog meer tuin!

Het wordt nog wel eens wat!

Bart en ik zijn de trotse bezitters van een paar mooie mountainbikes (voor een foto moet je even mailen) en die moesten natuurlijk getest worden! Met onze nieuwe fietsjes, helmpjes en klikschoenen reden we naar het Mierloose bos waar een mooie MTB-route is uitgezet met paaltjes met het MTB-routetekentje (driehoekje met twee rondjes er onder). Onze tocht voerde door kleine paadjes, aangegeven met die paaltjes totdat er ineens een paaltje voor ons met een gatenzaag bewerkt was. Gelukkig wist mijn GPS waar ik heen moest, dus geen probleem.
Ineens liep daar een mevrouw met drie kleine hondjes voor ons. ‘Pardon’, zei ik heel vriendelijk waarop ik terug kreeg: ‘Ja, ik moet toch ook dit pad hebben!’. Dus ik probeer nog vriendelijk uit te leggen dat dit een mountinbikeroute is zodat je fietsers kunt verwachten, waarop de mevrouw antwoord dat ‘er toch geen bordje met verboden voor voetgangers staat!’. Ondertussen sta ik al met een enorm ? op mijn voorhoofd me eens achter mijn oren te krabben (als ik te voet was, had ik er ook langs gewild, echt snel liep ze niet…) waarna zij nog uitbrengt: ‘Jullie krijgen ook nog de beste paden!!’. En toen wist ik het: zij is degene die het bordje en de drie daarop volgende ‘s nachts met een draadloze gatenzaag te lijf gaat, bewaakt door haar drie worstjes op pootjes.