Nee, ik niet…
maar sommige van mijn e-mails wel. Op de één of andere miraculeuse wijze komen sommige mailtjes niet aan en dat is wel redelijk onhandig. Vooral omdat de verzender geen berichtje krijgt dat de mail niet afgeleverd is. Dus mocht ik niet reageren, dan kan het daaraan liggen.

Zouden ze op het internet ook postbodes hebben?

Het afgelopen weekend was het weekend van de gesplitste eieren, zoetigheid, niet eens zo heel lang in de keuken staan, 4 nieuwe recepten waarvan bij 3 de kilo’s er al aan vlogen bij het lezen van het recept en gezelligheid van vrienden waar we al veel te lang niet meer mee samen gegeten of überhaupt mee afgesproken hadden. Het was allemaal super lekker en dat wil ik jullie niet onthouden:

Vrijdag

Hoofdgerecht: pasta met broccoliroosjes, spekjes, olijven, pijnboompitjes en geraspte kaas.
Toetje: overheerlijke chocoladepudding uit de oven (die ik omgedoopt heb tot ‘overheerlijke chocoladesouffletjes uit de oven’ want pudding is het zeker niet. Eerder cakejes, maar dat doet het geheel geen recht!)

Zaterdag

Vooraf: tonijnsalade in witlofschuitjes en surimisalade op komkommerschijfjes
Hoofdgerecht: roulade met wilde paddestoelen
Toetje: Witte tiramisu

Het eieren splitsen ging overigens niet altijd helemaal zoals het moet en dan kun je dus weer opnieuw beginnen. Het resultaat was dat we zondag alletwee een behoorlijke omelet hebben gegeten om alle eieren waarbij het splitsen niet gelukt was op te eten. Er kan voorlopig geen ei meer bij!

Vorig weekend ging ik vanuit Rotterdam naar mijn ouders met een bus die ik anders nooit neem. De bus nam een voor mij onbekende route door het dorp langs plekken waar ik al heel lang niet meer geweest was. Zo reed ik eerst door de wijk en langs het huis waar één van mijn beste vriendinnetjes van de basisschool woonde. Goede herinneringen kwamen bovendrijven bij het zien van de plek waar we zo veel gespeeld hebben. Vervolgens reden we verder, langs het huis waar één van mijn beste vriendjes van de basisschool woonde en waar natuurlijk ook regelmatig mee gespeeld werd. Om in de volgende wijk te komen werd een stukje polderweg genomen die langs de boerderij van mijn oude scoutinggroep voerde. Goede tijden heb ik daar beleefd! En dan door naar de volgende wijk. Langs het huis van die ene jongen waar ik eigenlijk wel een oogje op gehad heb en dan het speelveld waar ook heel wat uurtjes speelplezier liggen met een scoutingvriendinnetje dat daar woonde. En daar was dan de bushalte die mij terug in het nu bracht met een glimlach op mijn lippen door de goede herinneringen!

Heerlijk, net terug van een avondje Tango in het muziekcentrum. Het orkest Tango Dorado speelde deze avond met als gast Sandra Rumolino. Over het orkest ben ik erg te spreken en over de zangeres al helemaal. Wat een dijk van een stem!! Wow! Het was trouwens een show met alle elementen van de tango, aangezien er ook nog gedanst werd door een paar, Mariano & Cosima. Wat wil je nog meer?!

Gisteravond vond het halfjaarlijkse afdansen weer plaats. Dit keer geen afdansen in salsa, wel in stijldansen. Mijn salsa-danspartner, die voorheen mijn stijldans-partner was, ging jureren bij het stijldansen en dat is nogal slecht te combineren met het afdansen van salsa (wat overigens door zijn vriendin gejureerd wordt ). In ieder geval, alleen stijldansen dus dit keer. Beoordeeld worden door je oude danspartner is overigens wel een beetje vreemd. Jij weet dat hij weet, hoe jij danst als je met hem danst. En jij weet dat jouw huidige danspartner zijn niveau nooit haalt. Maar goed. Al met al viel het best mee hoe vreemd het was om daar te staan. Al met al zijn de andere juryleden ook gewoon bekenden, dat heb je als je zo lang mee draait in de vereniging.
Het afdansen ging eigenlijk best lekker, behalve dat mijn bril van mijn neus afzakte tijdens de tango :\ Tijdens het dansen dus de bril maar even aan een jurylid gegeven, wat door anderen opgevat werd als het geven van steekpenningen, maar als ik de jury om moet kopen met mijn bijna 10 jaar oude brilletje, dan wordt het toch wel erg sneu. Ik had me nog zo voorgenomen om mijn bril voor de latin-ronde meteen aan het begin maar af te zetten, maar dat was ik vergeten. Tijdens de eerste uitdraai in de samba voelde ik hem alweer gaan. Dit maal hem al dansend in de vensterbank neer gelegd, terwijl mijn partner wat verdwaasd basispasjes bleef staan dansen totdat ik terug was.
Uiteindelijk hebben we alles overleeft, zelfs de Paso Doble! En na nog wat gezelligheid kwamen de certificaten. Ik mag tevreden zijn
Veel te laat weer naar huis (waarom sta ik altijd nog een dans te dansen met mijn jas al aan?!) en veel te vroeg weer mijn bed uit, maar ja, ‘s avonds een meid, ‘s ochtends een meid. Ofzo