Het lijkt er niet van te komen om bij te blijven met loggen. Niet zo heel vreemd als je probeert om af te studeren in Rotterdam en daarnaast probeert om te verhuizen. Het afstuderen staat op een lager pitje, het lukt helaas niet om gewoon door te gaan. Verhuizen staat op een hoog pitje. Ik heb het idee dat we al een maand aan het klussen zijn, terwijl we toch echt pas een dikke 1,5 week de sleutel hebben. Maar ja, er is dan ook al veel gedaan:
- Alles geverfd -> wit, grijs, zwart, rood (wat eigenlijk wat meer rood/bruin had mogen zijn…) en geel in de kelderkast
- Overal vloeren gelegd -> laminaat, vinyl en tapijt (jammer dat de ondervloer voor het vinyl de verkeerde is en dat daar dus nog iets anders overheen moet).
- En wat geklusd -> luik naar boven, vaatwasmachine aansluiting (woonbedrijf wilde dat ook wel doen tegen een lichte huursverhoging. Ik denk het niet ), nette kabelgaatjes in het plafond en plankje uit de inbouwkast gesloopt (en de halve muur mee genomen ).

En we zijn er nog niet. Maar, nu de vloeren erin liggen begint het al echt op een huis te lijken in plaats van op een bouwkeet Gelukkig hoeven we niet alles alleen te doen, iedereen die mee geholpen heeft of mee gaat helpen via deze weg alsnog of alvast bedankt

Na gisteren de huiskamer geschilderd te hebben, gedeeltelijk bij kunstlicht, zijn we erg benieuwd hoe het er zometeen uitziet. Even duimen dat er geen tweede laag op hoeft, maar ik ben bang dat de ‘extra dekkende’ verf bij nader inzien toch niet zo extra dekkend is… We zullen het wel zien.

Met je draaiorgel in Rotterdam het lied ‘Geef mij maar Amsterdam’ spelen…

Ik hoop wel dat hij snel ergens anders gaat staan, want helemaal happy van deze muziek wordt ik niet.

Al dagen wil ik loggen en al dagen komt het er niet van. Ik had leuke onderwerpen om wat over te schrijven. Zo ben ik gezellig gaan lunchen met mijn oud huisgenoot die ik blijkbaar zo lang niet gezien had dat hij voor mijn neus stond met zijn telefoon in zijn hand om mij te bellen omdat hij me niet kon vinden… Verder begint het op en neer reizen naar Rotterdam en dan vooral het om 6 uur opstaan al best te wennen. En wat ook mooi is, na een tijdje zwemmen door de literatuur ben ik er samen met mijn begeleider uit welke kant we op gaan. Risicoaanvaardbaarheid, het woord dat ik over een maand of 6 niet meer wil horen! Gisteravond had ik dan mijn tweede bestuursvergadering bij de scouting die erg gezellig was, maar nog niet erg efficient. Wat mij betreft hoeft het één het ander niet uit te sluiten, anders wordt het zo vreselijk saai, maar iets meer tempo kan geen kwaad. Hopelijk volgt er nog wat verbetering, want 2330 klaar zijn is niet leuk als je om 6 uur op moet (niet dat ik dat hoefde, ik bleef in Eindhoven, maar toch ).
Zondagavond heb ik nog een digitale rondleiding gekregen door Silvia haar huisje in de VS. Samen met Marianne hebben we gekeken en het ziet er leuk uit. Zo’n rondleiding geeft een beter beeld (en ook nog een grappig beeld als je probeert voor te stellen hoe Silvia in de kabels gedraaid staat) dan wat foto’s.
Bart en ik zijn verder bij een huisje gaan kijken en we mogen vrijdag het contract gaan tekenen. Het had nog even wat voeten in aarde voordat we ook daadwerkelijk binnen konden kijken (iets met zoekzijnde sleutels :\ ), maar we hebben gekeken, gemeten en besloten.
Dat was het dan wat ik wilde bloggen, zo ben ik dan toch weer even snel bij geblogd

Sommige programma’s zijn zo leuk om te draaien, voor de kabouters en voor de leiding dat we ze gewoon herhalen na verloop van tijd. Dit keer was het tijd voor een nieuwe ronde levend cluedo. Na het papieren vliegtuigje van de vorige keer wordt het nu ook oppassen geblazen voor een kruk in combinatie met een scout (het viel ook niet op dat die de hele tijd al kuiltjes aan het graven was…) achter de verkennersblokhut. Het duurde een tijdje voordat de meiden er achter waren, en een aantal is het niet gelukt om achter het moordwapen, de moordplaats en de moordenaar te komen, maar ondanks dat was het weer een succes. Ook ditmaal was ik een dame van stand, wat weer erg leuk was om te doen, maar volgende keer wordt ik een ander personage. Een viswijf ofzo, dat lijkt me wel wat.

Na het levend cluedo hebben we nog een drietal kabouters geinstalleerd en zo hebben we er weer een aantal trotse groene bloesjes bij!

[update]spel uitleg is te vinden op deze pagina aangezien ik er nog wel eens op gegoogled word [/update]

Footloose bestaat 15 jaar en door het jaar heen zijn er al diverse activieiten geweest om dit te vieren. Afgelopen zaterdag was het hoogtepunt, namelijk de reunistendag en het gala.
Eigenlijk zou ik niet naar het gala gaan, want ik had een andere lustrumactiviteit van een ander lustrum, maar dat ging plots toch niet door en dus kon ik naar het gala. Joepie! Maar, hoe nu een galadate te vinden (want die date die hier thuis zit meenemen was niet echt een optie. Dat zou voor beiden niet leuk zijn). Gelukkig hoorde ik via de tamtam dat er nog een oudlid zonder date naar het gala kwam en dus was ik 1 dag voor het gala toch nog voorzien.

Op de reunistendag heb ik eventjes mijn neus laten zien, eventjes een dansje gemaakt en daarna moest ik naar huis om nog even te douchen voordat ik opgehaald werd om naar Tilburg te gaan om samen met nog 11 anderen (oud)Footloosers te eten voor het gala. Dat heb je als je zo laat een date regelt, dan worden allerlei afspraken op het laatste moment gemaakt.
Het doel van die avond was een Grillhouse, maar dat bleek niet meer dan een shoarma-tent te zijn en dat leek ons niet echt een stijlvol begin van een gala Uiteindelijk hebben we dus maar ergens anders gegeten en dat beviel prima!

Na het eten hebben we ons om kunnen kleden in gala in de hotelkamers van wat duidelijk oud-Footloosers zijn met een baan. Wie neemt er anders een hotel?
Een paar oude ballen hadden heel toepasselijk een paar oude tennisballen als corsage, (alhoewel het eigenlijk ‘fossielen’ hadden moeten zijn. Ik ben een oude bal…) en mijn date had voor mij een gepimpte corsage geregeld. Zijn eigen pak had hij ook gepimpt (oa strass-steentjes op de kraag) en zo vormden we een mooi geheel. Er was een gezellige band aan het spelen waar best lekker op gedanst kon worden, er werd een demo gegeven van landskampioenen rolstoeldansen en er was vooral veel gezelligheid. Er waren 4 oprichters aanwezig en die kregen een applaus waar ik zelf eigenlijk kippevel van kreeg. De voorzitter van destijds melde dat hij graag als hij 70 was nog op een gala wilde komen, dus of we ajb zo door konden gaan!

Eigenlijk was er maar 1 minpuntje aan de avond en dat was dat ik besloten had dat ik best op andere schoenen dan mijn dansschoenen kon dansen. Dat was ook zo, maar het ging een heeeeeeeeeeel stuk minder prettig en mijn voeten waren daardoor aanzienlijk vermoeider dan had gehoeven. Wat heerlijk ook om dan aan het eind van de avond gewone schoenen aan te doen. Who cares dat dat er niet uitziet onder een galajurk?! Ik in ieder geval niet!

De kabouters hebben vandaag een deel uit hun belofte waar gemaakt, namelijk het ‘ik beloof < ...> goed voor de natuur te zorgen < ...>‘. Onder de vlag van de natuurwerkdag hebben we jonge denneboompjes uit de heide geschept en afgevoerd. Zo krijgt de heide tenminste weer de kans om verder te groeien. De meiden waren erg enthousiast, dus wie weet doen we volgend jaar weer mee. Na een potje Hollanse Leeuwen ter afsluiting kregen we nog een heerlijke kop soep, mandarijntjes en lekkere koek voor bij de lunch. Voor de kabouters stond nog een mooie mok te wachten als bedankje en toen was het tijd om naar huis te gaan na deze ochtend vol noeste arbeid.

Op 1 november ben ik dan daadwerkelijk begonnen met afstuderen. 1 November viel op een dinsdag en dinsdagen blijf ik in Eindhoven. ‘s Ochtends thuis gewerkt, ‘s middags op de TU/e. Vanaf de TU/e meteen door naar Scala, daar mijn eten in de magnetron gezet en zo om 7 uur klaar om te gaan dansen.
Voor woensdag had ik bedacht dat dat mijn eerste dag Rotterdam zou worden, maar mijn begeleider zou er dan niet zijn, dus dat hebben we doorgeschoven naar donderdag. Gelukkig kon ik mezelf prima bezig houden. ‘s Avonds gezellig naar Camaretten geweest, zoals in de voorgaande post te lezen viel.

6 uur dus de wekker en op naar Rotterdam. De treinen werkten mee, voor het eerst mijn week-OV gebruikt en vlotjes in Rotterdam aangekomen. Rondje collegae gedaan (ik heb geen flauw idee meer wie wie is ) en toen maar eens aan de slag. Om 5 uur was ik gaar en besloot ik de trein wat eerder terug naar Eindhoven te nemen. Luc belde of ik toevallig wat eerder kon komen om de dansles voor onze les ook nog mee te dansen en dat was nu ook mogelijk. Na 1,5 cursus was ik wederom gaar en ben naar huis gegaan om mijn bedje in te duiken.
Ook voor vrijdag ging de wekker weer om 6 uur. Het kostte meer moeite om wakker te worden dan de dag ervoor, maar ik zat optijd in de trein. Zowaar wat gewerkt in de trein en dus kon ik ook wat eerder weg, ook aangezien ik nog wat extra leesvoer voor op de terugweg mee had. Gelukkig mag ik wat flexibel omgaan met mijn tijden en valt lezen in de trein ook prima als werktijd op te vatten.
Mijn eerste weekje zo viel niet tegen, op naar de volgende x…

Na een dag op de TU/e stond er een lekkere maaltijd klaar bij YM. Behalve het toetje dan, daarvoor moest hij door de regen en daar had hij geen zin in. Het is hem vergeven aangezien hij wel de kaartjes voor camaretten gescoord had bij SG. Dus na een kop thee op naar de TUe/. We hebben 4 try-outs gezien van ieder een half uurtje. Ik heb me prima vermaakt. De eerste artiest was een Belg die me erg goed vermaakt heeft met zijn duet met zijn eigen hand en met de gedresseerde vuurvlieg. Daarna kwam een dame die ik iets minder goed kon volgen en waarderen, maar na de pauze heb ik me weer prima vermaakt. Wederom een dame, ditmaal met gitaar, kruik en echo-pedalen. Het laatste duo was wat mij betreft weer iets minder goed te volgen, maar je hoort me verder niet klagen. Op het feit na dat hun laatste nummer nogal vervelend in mijn hoofd bleef zitten…

Later dan handig was waren we thuis en om 6 uur ging vanochtend de wekker. Ik ben nog wakker! Dus het gaat helemaal goed komen