Ons rondje naar Rotterdam en weer terug begon natuurlijk in Eindhoven. Zoals altijd waren we weer eens te laat weg, het lijkt alsof het niet anders kan. In ieder geval is mijn Oma nog wel een beetje flexibel en als je belt dat het een half uurtje later wordt is dat geen enkel probleem. Dit maal is het zowaar wel gelukt om de laptop aan de televisie te hangen en kon Oma de vakantie foto’s eens bekijken op een wat groter beeld. Erg grappig is dat mijn Oma steeds denkt dat het pijltje van de cursor een vlieg is. Ik kan het me prima voorstellen! Na een heerlijke sate met frietjes voor mij, een pannenkoek voor Bart en een kroket met frietjes voor Oma zijn we verder gegaan richting Rotterdam. Het plan was om wat te gaan shoppen, maar aangezien we langer bij Oma zijn blijven hangen, is dat er niet van gekomen. Dus bij M & R nog wat nuttig studie-werk uit zitten voeren voordat we moesten gaan eten omdat we optijd weg moesten.

Stereophonics

Het is namelijk allemaal begonnen met het idee om naar de Stereophonics te gaan in de Heineken Music Hall. In de auto heb ik geslapen, dus de files heb ik helemaal gemist en zo kwam ik redelijk uitgerust aan in de HMH. In het voorprogramma stond Gem wat best aardig was. De Stereophonics waren duidelijk wat langer aan de weg aan het timmeren en dat was dus ook beter IMO, maar ik ben er wel achter dat een concert eigenlijk niet echt mijn ding is. Wel als ik er met mijn camera bij kan zijn, maar die mag je meestal niet mee nemen. Ik vind het uiteindelijk te saai. Misschien als ik de muziek beter zou kennen, dat het dan beter zou zijn. Maar nu sta ik daar maar last van mijn rug te krijgen. Het doen van rumba-oefeningen helpt daar overigens prima tegen.

Het echte rondje Rotterdam

De volgende ochtend zouden we langs gaan bij het nieuwe nichtje van Bart, aangezien we toch in de buurt waren. Het zou maar een kwartiertje rijden zijn, gewoon naar het centrum. Centrum = 1 richtingsverkeer = vervelend als dat niet op de kaart aangegeven staat => rondje Rotterdam. Volgende keer maar eens Rotterdam per voet bekijken, ik denk dat dat leuker is…
Dit bezoek liep ook weer uit, maar het was wel gezellig en daar ging het om! Te laat kwamen we dan weer aan in Eindhoven en zo eindigede ons doordeweekse weekend.

Wat heb ik toch een hekel aan de tandarts! Vanmorgen mocht ik weer en ondanks dat hij alleen maar tandsteen verwijderd heeft en vervolgens de boel nog even gepolijst heeft lig ik toch niet prettig op die stoel. Dat kleine slijpsteentje voor het verwijderen van de tandsteen, dat geluid alleen al! En dan ook dat gevoel bij die paar tanden die daar toch wel een beetje gevoelig voor zijn, brrrr! Het is een aardige man, maar het liefst blijf ik zo ver mogelijk bij hem vandaan. Niets persoonlijks, maar dan had hij maar geen tandarts moeten worden.

De kabouters zijn in deze opkomst veel te weten gekomen over sprookjes. Allereest begonnen we met een spelletje ‘leuk, stom, nooit gelezen’. Een tikspel, waarbij er drie plaatsen zijn waar je naartoe kunt rennen. De plekken ‘leuk’, ‘stom’, ‘nooit gelezen’. De tikker in het midden roept een sprookje en je rent naar de plek die van toepassing is. Hopelijk zonder getikt te worden. Na op deze manier wat energie kwijt geraakt te zijn, begonnen we met ronde 1 van het SPS (Sprookjes Posten Spel). Bij Marianne en Angela (die even kwamen invallen voor Paul, thanks!) mocht je van cake een snoephuisje maken. Bij Anneke werd het sprookje Repelsteeltje na gespeelt en bij mij was het ‘ren je rot’ met vragen over, precies, sprookjes. Na ronde 1 was het tijd voor limonade en het logboek en daarna gingen we snel van start met ronde 2 en 3. Als laatste hebben we nog levend sprookjes-kwartet gedaan en toen stonden de ouders alweer te wachten om de kabouters mee naar huis te nemen. Dus snel sluiten en tot de volgende keer.

En dat heb ik geweten! In ieder geval heb ik geweten dat ik tijdens de vakantie weinig tot niet gedanst heb. Conditie? Wat is dat? En na door de docent even in de goede houding geholpen te zijn denk ik dat ik morgen wel spierpijn zal hebben… Maar het was wel weer heerlijk!

Vergaderen met mensen die niet gemotiveerd zijn, te laat op komen dagen, net een biertje teveel op hebben en daardoor erg vrolijk zijn, niet de vergadering voorbereid hebben of de vergadering eigenlijk vergeten zijn maar er toch toevallig wel zijn, is niet iets waar ik blij van wordt. Bleeeeeeeeeeeeeeeeeeh.

Het idee van het receptendeel van mijn website is dat er een database achter komt te zitten. Vandaag dan maar eens begonnen met wat lezen over php zodat ik niet alles aan Bart hoef te vragen. De databases zijn in ieder geval gemaakt, daar hoefde ik nog geen php-kennis voor te hebben. Gelukkig heb ik wel een klankboord om te zorgen dat er geen hele rare dingen zijn gemaakt. Het eerste recept staat er in, nu nog zorgen dat het dan ook nog netjes op de website komt te staan. Het wordt een projectje dat lang gaat lopen, dus voorlopig toch nog maar even recepten toevoegen op de oude manier.

Zaterdag na de scouting stond me een druk programma te wachten. Bij thuiskomst meteen aan het regelen voor de vergadering inclusief BBQ die die middag/avond gehouden zou worden. Dus nog snel twee salades in elkaar draaien, en tussendoor koffie en thee zetten voor de dorstige reizigers die vanaf 3 uur zouden komen. Natuurlijk was ik nog bezig toen de eerste gasten kwamen en heb ik me daarna pas even om kunnen kleden.
Na wat koetjes en kalfjes geklets was het tijd voor de vergadering. Ik als onafhankelijke partij mocht de boel voorzitten. Volgens de agenda zouden we al 2,5 uur bezig zijn met vergaderen wat natuurlijk eigenlijk te lang is. Voor mij de eerste keer dat ik zelf een grote club mocht voorzitten en ik moet zeggen, dat ging me goed af. Het was dan ook een vruchtbare vergadering.
De BBQ zelf hebben we alvast aangestoken in een schorsing en dus was hij geheel en al opgewarmd toen de vergadering gesloten werd. Natuurlijk loop ik dan ook nog te rennen en te vliegen, zelfs nadat ik geroepen had dat het self-service was. Dus halverwege de avond was ik moe! Zo moe dat ik aan het eind toch 3 potten met kersen open gemaakt heb voor de warme kersen terwijl 1 pot ook wel voldoende was geweest. Maar, het was al met al wel een geslaagde vergader-BBQ.

Bij aankomst op de blokhut was het gezellig druk. De verbouwing is in volle gang en vandaag waren allerlei ouders aan het helpen schilderen en schuren. Bij de kabouters kwam een nieuw meisje kijken en dus begonnen we met een namenrondje. Na de opening hebben we een ouderwets potje ‘boer en kippen’ gespeeld. Daar krijg ik toch altijd kramp van in mijn knieeen… maar de kabouters hebben er altijd veel plezier in. Daarna zijn we lekker richting speelbos gelopen om een potje van het handelsspel te spelen. Koop graan, juwelen, wol, hout of huisraad in bij een post en verkoop het met zoveel mogelijk winst bij een andere post. Na de limo was het tijd voor een potje boompjeverwisselen wat ook altijd leuk is om te doen. Daarna hebben we nog een potje van het handelsspel gespeeld, maar nu de wat ingewikkeldere versie waarbij alleen de koop prijzen vooraf bepaald waren en de verkoop prijzen door middel van bieden en afdingen tot stand kwamen. Dat systeem is niet voor iedere kabouter helemaal duidelijk:

“Wat wil je er voor hebben?”
“100 euro”
“Nou, dat vind ik wel wat veel. 60 euro”
“70!” of “Oke!”

Het spel was wel weer een succes en toen was het alweer tijd om terug te lopen naar de blokhut om te sluiten. De ouders stonden zelfs al te wachten tot we terug kwamen!

in de familie van Bart. Karlijn is vandaag geboren en morgen gaan we er gezellig even langs. Ik heb al zin in de beschuit met muisjes! En natuurlijk zijn we ook erg benieuwd hoe het met Karlijn en haar papa en mama is.

Mijn neefje is vandaag 3 geworden, maar als je hem vraagt om op te steken hoeveel vingertjes dat is, dan krijg je er vol overtuiging 4 te zien. Hij is dan ook al heel erg groot! Vol vreugde wist hij te vertellen dat hij nu dan oud genoeg is om in de ballenbak bij Ikea te gaan. Wat een mijlpaal!
Toevallig waren Bart en ik vandaag in de Ikea, onder andere om een cadeautje voor hem te kopen (wat natuurlijk al uitverkocht was :\ ), dus waarschijnlijk hadden we hem gewoon op moeten halen om vervolgens de ballenbak in te gaan. Dat hebben we dus niet gedaan, want we wisten niet dat het zo’n mijlpaal voor hem was. Wel hebben we een superlange draak voor hem gekocht die gelukkig ook erg in de smaak viel. Niemand die er nog aan mocht zitten! En hij moest mee naar bed (om er maar zeker van te zijn dat Bart hem niet mee naar huis zou nemen ). Wat geweldig, jarig zijn. Hoeveel nachtjes slapen nog?

Drie weekjes geleden schreef ik een stukje over een fototentoonstelling die georganiseerd zou worden door de fotografie verenigingen van Enschede en Eindhoven. Maandag is de tentoonstelling geopend in Enschede (hij hangt in de expositieruimte van de Vrijhof) en een aantal mensen van DM zijn naar Enschede getogen. Helaas had ik college, anders had ik zelf een fles wijn in ontvangst mogen nemen voor een van mijn foto’s die door de jury uitgekozen was. Ik drink wel geen wijn, maar het gaat om het idee
Deze foto heeft (samen met een andere van DM) gewonnen in de categorie ‘minimalisme’:

Al een week loop ik enorm te hoesten, maar er lijkt eindelijk wat schot in de zaak te zitten. En dat is maar goed ook, ik word het namelijk aardig zat!
Een paar keer per dag als Tarzan op mijn borst kloppen en driemaal daags hoestsiroop in nemen begint zijn vruchten af te werpen. Bart heeft me vandaag ook even mishandeld door op mijn rug te kloppen/slaan waarna ik spontaan begon te hoesten. Danwel van het lachen, dan wel van het loskomen van het slijm. Het maakt niet uit, als het maar beter gaat en ik er geen blauwe plekken van krijg

Nog een weekje en dan gaat de lichtjesroute weer van start. Ik zie de lampjes al hangen als ik naar de TU/e fiets, maar ze branden natuurlijk nog niet. Ik vind het altijd een erg gezellig gezicht, die lichtjesroute (alhoewel je niet na moet denken over het enorme energieverbruik…), maar het is ook altijd een voorbode van de donkere dagen die gaan komen. En daar heb ik nog helemaal niet zoveel zin in. Termeer daar daar ook koude bij hoort en mijn gardarobe daar nog niet voldoende op voorbereid is. En dus moet ik gaan winkelen voor schoenen die lekker warm zitten en een nieuwe spijkerbroek en en en… En daar heb ik dus helemaal geen zin in! Dus, kunnen die lampjes nog even een maandje de kast in, alsjeblieft?!

Morgen wordt er levend scrabble gespeeld bij de scouting, maar daar moet ik natuurlijk wel een scrabble bord voor hebben en weten hoeveel letters er in het spel zitten en hoeveel punten de letters waard zijn. Dus ga je googlen en dan kom je wel eens wat tegen:

Pholph’s Scrabble Generator My Scrabble© Score is: 21. What is your score? Get it here.

(zie deze site als je ook wilt weten hoeveel jouw naam is op het scrabble bord. Niet dat je het neer mag leggen, maar dat is weer een ander verhaal).

En voor de geinteresseerden, levend scrabble gaat hetzelfde als gewoon scrabble, alleen moet je opdrachten goed uitvoeren om een woord neer te mogen leggen en dat doe je in een groepje. Moet leuk worden

Het is toch niet te geloven? Heb ik vandaag weer lopen zoeken naar de dictaten verkoop. Grrr! En dat terwijl ik toch echt al een aantal jaren op de TU/e rond hang. Oke, vroeger zat de verkoop dan ergens anders, maar je zou toch denken dat ik het ondertussen wel moet kunnen vinden. Maar nee, laat mij los in de ondergrondse gangen van het hoofdgebouw en ik ben totaal de kluts kwijt. Nog erger dan ik normaal al de kluts kwijt ben in een gebouw. Ik heb overigens wel eens een kwartier lopen zoeken in de catacomben terwijl het toch zo groot niet is. Dit keer heb ik daarom maar vrij snel de weg gevraagd aan een vriendelijke man van de beveiliging en dus ben ik nog vrij snel geslaagd. De verkoop was officieel al wel gesloten, maar de meneer van de verkoop wilde gelukkig toch nog wel een dictaat aan mij slijten. De terugweg ben ik maar bovenlangs gelopen om zeker te zijn dat ik snel weer bij de uitgang zou zijn. Als het goed is was dit de laatste keer!

Jawel, ik ben erg trots op mijn pepertjes. Hun papa (of mama) was dan een laf Albert Heijn pepertje, zij zelf zijn lekker pittig zoals een pepertje moet zijn! Volgend jaar ga ik wat meer peper plantjes groeien, want 3 pepers (aan 2 plantjes) zet niet echt zoden aan de dijk.
Trouwens, de tomaatjes doen ook goed hun best. Als het zonnetje nog een aantal dagen aanhoud, dan gaat het nog lukken om de groene tomaatjes rood te laten kleuren. En dan hebben we tomaatjes uit eigen tuin. Wiehoe!

Vandaag heb ik geprobeerd om een achterstand weg te werken. Er lag nogal een berg met kranten van tijdens en na de vakantie te wachten om door mij gelezen te worden. Ik ben blij dat we alleen een weekend abonnement hebben, anders was het helemaal niets geworden. De achterstand is wel kleiner, maar weg, dat gaat nog wel even duren. Poeh he! Ik zou ze natuurlijk ook bij het oud papier kunnen leggen, maar er zitten toch teveel interessante artikelen in. En dan heb ik de wetenschappelijke bijlage nog even opzij gelegd…
Gelukkig komt de nieuwe krant pas over een weekje op de mat vallen.

Da’s toch raar. Dat je aan het uitzoeken bent hoeveel studiepunten dat ene vak dat je nog moet doen moet zijn en dat je er dan achterkomt dat je dat vak helemaal niet meer hoeft te doen. Sterker nog, er staat al een vak extra op mijn puntenlijst. Is dat even relaxed! Toch ga ik het wel met het vak van maandag verder. Het is interessant en goed om iets te doen naast het zoeken van een afstudeerplek. Ik kan altijd nog afhaken als het niet samen met afstuderen gaat.